Ah, you don't care.

Mam skłonności do popadania z jednej skrajności wprost w drugą. Bo jak to? Że wczoraj bluza, trampki, fullcap, a dziś już pańciowata sukienunia? I jeszcze balerinki! Da się? Da się. Musi się dać skoro każdego ranka główny problem stanowi to czy w ciągu dnia chce się być niechlujem vel. niedbaluchem czy też estetyczną purystką- mam czarny pas w wybrzydzaniu i braku spójności. Skandal w szafie. Dzisiejszy ałtfit jak zresztą nietrudno zauważyć ściśle nawiązuje do poprzedniego- bo ta sama kolorystyka, bo ten sam motyw, bo w ogóle zmasowany atak barw. Aczkolwiek tym razem trochę bardziej dziewczęco! Właściwie dziś to już prawie ultradziewczęco, krańcowo wręcz! Mój absolut dziewczęcości. I tak baj de łej, post pachnie gumą balonową (Melissa) i arbuzem!

.

If it's hip, it's here.

Tylu kolorów na moim blogu chyba jeszcze nie było. Istna rewolucja. Chaos i anarchia w czarnym porządku. Oczywiście wszystko na opak, neon pod koniec lata, a zima w japonkach. Chyba nie nadążam za trendami. Albo po prostu w ogóle ich nie uznaję. Tak, to brzmi znacznie sensowniej. Na arbuzowy stuff z Lazy Oaf czekałam bodajże od maja, ale chyba warto było, bo na sam widok bluzki i spódnicy oczy trochę wyszły mi z orbit, lekko powariowałam, klasnęłam w dłonie i odtańczyłam euforyczny taniec istnej fasion wiktim. Ale co ja będę się tu o niczym rozpisywać i dorabiać zbędną ideologię. Dużo zdjęć i jeszcze więcej kolorów. Proszę! :)
PS. Pomóżcie mi dobić do 10 000 na fejsiku :D (klik!)

.

Don't keep calm, slap that bitch hard!

Za każdym razem kiedy tylko chcę pokazać na blogu coś w zupełnie innym stylu niż przywdziewam na co dzień, nachodzi mnie leniwy nastrój i ostatecznie zakładam to w czym mogłabym wyskoczyć choćby po bułki do sklepu. A przecież zwiewne dziewczęce sukienki, muśliny, tiule, szpilki i balerinki czekają. Szafa pęka wręcz w szwach, a ubrania które tego lata uwielbiłam zajmują jedynie jedną półkę. Też tak macie? Zbieracie, kupujecie ubrania tylko dla samego faktu posiadania ich w swojej garderobie, a chodzicie w określonych, powielanych nieustannie zestawach? Z małymi roszadami oczywiście? U mnie niestety tak to właśnie wygląda. Może więc w kolejnych postach uświetnię coś bardziej finezyjnego i wyrafinowanego niż poniższy codzienniak. Wypadałoby. A co do czapki, dostałam ją od znajomego, który już nie mógł znieść permanentnego widoku wszelakich czapur na mojej głowie i po prostu jedną z nich wyrzucił do kosza, ale, że ruszyło go sumienie, dostałam w zamian to oto seledynowe znalezisko :)

.